bir fıkra ki.....(yorum sizin?)

BİRİ TÜRK, BİRİ KÜRT, BİRİ ERMENİ. . .

Üç arkadaş bir yaz günü gezmeye çıkmışlar. Üç kişiden biri Türk, biri Kürt, diğeri de Ermeni. Ermeni olan aynı

zamanda papaz. . . Hava da çok sıcak. . . Bir süre sonra hararet basıyor, susuyorlar. Etrafta su falan yok ama

bağların olgun zamanı. “İki salkım üzüm yiyelim” diyerek bir bağa giriyorlar. Bağın sahibi orada uyuyor ama

bizimkiler onu fark edemiyorlar. “Daha sonra sahibini bulur kaç paraysa veririz” diyerek üzüm yemeye

başlıyorlar.

Bu sırada bağın sahibi uyanıyor. Bakıyor ki üç kişi üzümünü yiyor. Fena bozuluyor ama üç kişiyle başa

çıkamayacağını düşünerek, kıyafetinden Ermeni papaz olduğu anlaşılana dönüyor:

“Bak bu adam Türk, yesin malımı. Benim kanımdandır. Helali hoş olsun. Bu da Kürt’tür ama din kardeşimdir. Sen

niye yiyorsun benim üzümümü?” diye soruyor. Bu laf, üzerlerine sorumluluk yüklenmeyen Türk ve Kürt’ün

hoşuna gidiyor.

Adam, papazı bir güzel dövüyor, kıpırdayacak hal bırakmayarak yere uzatıyor. Bağ sahibi biraz sonra Kürt’e

dönüyor.

“Müslümansın da niye sahipsiz bağa giriyorsun. Bu adam benim kanımdan yediyse afiyet olsun, çünkü o

Türk’tür. Kardeşimdir” diyerek bir güzel onu da dövüp yere uzatıyor.  

'BİZ PAPAZI DÖVDÜRMEYECEKTİK'

Türk ucuz kurtulduğuna seviniyorken adam bu sefer ona dönüyor: “Tamam, anladık Türk’sün, aynı kandanız,

aynı dindeniz ama sahibi olmadan başkasının bağına girilir mi ulan?” diyerek Türk’e de vurmaya başlıyor. Türk

yumrukla yere yuvarlanınca Kürt’e dönüyor ve şöyle fısıldıyor:

“Biz papazı dövdürmeyecektik'.